اختر سوره اختر سوره 1 فاتحه [7] 2 بقره [286] 3 آل عمران [200] 4 نساء [176] 5 مائده [120] 6 انعام [165] 7 اعراف [206] 8 انفال [75] 9 توبه [129] 10 يونس [109] 11 هود [123] 12 يوسف [111] 13 رعد [43] 14 ابراهيم [52] 15 حجر [99] 16 نحل [128] 17 اسراء [111] 18 كهف [110] 19 مريم [98] 20 طه [135] 21 انبياء [112] 22 حج [78] 23 مؤمنون [118] 24 نور [64] 25 فرقان [77] 26 شعراء [227] 27 نمل [93] 28 قصص [88] 29 عنكبوت [69] 30 روم [60] 31 لقمان [34] 32 سجده [30] 33 احزاب [73] 34 سبأ [54] 35 فاطر [45] 36 يس [83] 37 صافات [182] 38 ص [88] 39 زمر [75] 40 غافر [85] 41 فصلت [54] 42 شورى [53] 43 زخرف [89] 44 دخان [59] 45 جاثيه [37] 46 احقاف [35] 47 محمد [38] 48 فتح [29] 49 حجرات [18] 50 ق [45] 51 ذاريات [60] 52 طور [49] 53 نجم [62] 54 قمر [55] 55 رحمن [78] 56 واقعه [96] 57 حديد [29] 58 مجادله [22] 59 حشر [24] 60 ممتحنه [13] 61 صف [14] 62 جمعه [11] 63 منافقون [11] 64 تغابن [18] 65 طلاق [12] 66 تحريم [12] 67 ملك [30] 68 قلم [52] 69 حاقه [52] 70 معارج [44] 71 نوح [28] 72 جن [28] 73 مزمل [20] 74 مدثر [56] 75 قيامه [40] 76 انسان [31] 77 مرسلات [50] 78 نبأ [40] 79 نازعات [46] 80 عبس [42] 81 تكوير [29] 82 انفطار [19] 83 مطففين [36] 84 انشقاق [25] 85 بروج [22] 86 طارق [17] 87 اعلى [19] 88 غاشيه [26] 89 فجر [30] 90 بلد [20] 91 شمس [15] 92 ليل [21] 93 ضحى [11] 94 شرح [8] 95 تين [8] 96 علق [19] 97 قدر [5] 98 بينه [8] 99 زلزله [8] 100 عاديات [11] 101 قارعه [11] 102 تكاثر [8] 103 عصر [3] 104 همزه [9] 105 فيل [5] 106 قريش [4] 107 ماعون [7] 108 كوثر [3] 109 كافرون [6] 110 نصر [3] 111 مسد [5] 112 اخلاص [4] 113 فلق [5] 114 ناس [6]
اختر اللغة اختر اللغة العربية English English - Yusuf Ali English - Transliteration Français Nederlands Türkçe Melayu Indonesia 中文 日本語 Italiano 한국어 മലയാളം Português Español اردو বাংলা தமிழ் České Deutsch فارسى Română Русский Svenska Shqip Azəri Bosanski Български Hausa كوردی Norwegian Polski soomaali Swahili Тоҷикӣ Татарча ไทย ئۇيغۇرچە Ўзбек ދިވެހި Sindhi
فارسى سورة عبس - عدد الآيات 42
عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿١﴾
چهره در هم کشید و روی برتافت...
أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ ﴿٢﴾
از اینکه نابینایی به سراغ او آمده بود!
وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ ﴿٣﴾
تو چه میدانی شاید او پاکی و تقوا پیشه کند،
أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ ﴿٤﴾
یا متذکّر گردد و این تذکّر به حال او مفید باشد!
أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ ﴿٥﴾
امّا آن کس که توانگر است،
فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ﴿٦﴾
وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ﴿٧﴾
در حالی که اگر او خود را پاک نسازد، چیزی بر تو نیست!
وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ ﴿٨﴾
امّا کسی که به سراغ تو میآید و کوشش میکند،
فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ ﴿١٠﴾
كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌۭ ﴿١١﴾
هرگز چنین نیست که آنها میپندارند؛ این (قرآن) تذکّر و یادآوری است،
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿١٢﴾
و هر کس بخواهد از آن پند میگیرد!
فِى صُحُفٍۢ مُّكَرَّمَةٍۢ ﴿١٣﴾
در الواح پرارزشی ثبت است،
مَّرْفُوعَةٍۢ مُّطَهَّرَةٍۭ ﴿١٤﴾
كِرَامٍۭ بَرَرَةٍۢ ﴿١٦﴾
والا مقام و فرمانبردار و نیکوکار!
قُتِلَ ٱلْإِنسَٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ ﴿١٧﴾
مرگ بر این انسان، چقدر کافر و ناسپاس است!
مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ ﴿١٨﴾
(خداوند) او را از چه چیز آفریده است؟!
مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ﴿١٩﴾
او را از نطفه ناچیزی آفرید، سپس اندازهگیری کرد و موزون ساخت،
ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ﴿٢٠﴾
سپس راه را برای او آسان کرد،
ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ ﴿٢١﴾
بعد او را میراند و در قبر پنهان نمود،
ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ﴿٢٢﴾
سپس هرگاه بخواهد او را زنده میکند!
كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ ﴿٢٣﴾
چنین نیست که او میپندارد؛ او هنوز آنچه را (خدا) فرمان داده، اطاعت نکرده است!
فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ﴿٢٤﴾
انسان باید به غذای خویش (و آفرینش آن) بنگرد!
أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّۭا ﴿٢٥﴾
ما آب فراوان از آسمان فرو ریختیم،
ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّۭا ﴿٢٦﴾
سپس زمین را از هم شکافتیم،
فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّۭا ﴿٢٧﴾
و در آن دانههای فراوانی رویاندیم،
وَعِنَبًۭا وَقَضْبًۭا ﴿٢٨﴾
وَزَيْتُونًۭا وَنَخْلًۭا ﴿٢٩﴾
وَحَدَآئِقَ غُلْبًۭا ﴿٣٠﴾
وَفَٰكِهَةًۭ وَأَبًّۭا ﴿٣١﴾
مَّتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ ﴿٣٢﴾
تا وسیلهای برای بهرهگیری شما و چهارپایانتان باشد!
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ﴿٣٣﴾
هنگامی که آن صدای مهیب [= صیحه رستاخیز] بیاید، (کافران در اندوه عمیقی فرومیروند)!
يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ﴿٣٤﴾
در آن روز که انسان از برادر خود میگریزد،
وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ﴿٣٥﴾
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ﴿٣٦﴾
لِكُلِّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍۢ شَأْنٌۭ يُغْنِيهِ ﴿٣٧﴾
در آن روز هر کدام از آنها وضعی دارد که او را کاملاً به خود مشغول میسازد!
وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ مُّسْفِرَةٌۭ ﴿٣٨﴾
چهرههائی در آن روز گشاده و نورانی است،
ضَاحِكَةٌۭ مُّسْتَبْشِرَةٌۭ ﴿٣٩﴾
وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۭ ﴿٤٠﴾
و صورتهایی در آن روز غبارآلود است،
تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿٤١﴾
و دود تاریکی آنها را پوشانده است،
أُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ ﴿٤٢﴾
